Przygotowanie  i rozwój cech myśliwskich u psa zaczyna się od wychowania i tresury szczenięcia. Szczeniak powinien znać podstawowe komendy i bezbłędnie je wypełniać. Z ułożonym psem będzie mniej kłopotów na polowaniu.

Posłuszeństwo to potrzebny element, który obowiązkowo sprawdzany jest na próbach polowych. W procesie wychowania, cocker powinien nauczyć się następujących elementów: reagować na swoje imię i wypełniać polecenie „do mnie”. Jeżeli szczenię nie do końca przyswoiło tę komendę, to nie wolno przystępować do dalszego szkolenia myśliwskiego. Inaczej skończy się to bieganiem po polu za nieposłusznym psem. Cocker powinien wypełniać polecenia: „leżeć” i „siad”. Będzie to gwarancją tego, że pies nie wbiegnie na linię strzału. Choć w polu wypełnienie polecenia „leżeć” nie jest obowiązkowe dla cockera, dlatego, że gdy nauczy się cockera leżeć w trawie w polu, to nie będzie on w stanie dostrzec, w którym miejscu spada postrzelony ptak.

Bardzo duże znaczenie ma rozwój skłonności do oddawania zwierzyny. W większości przypadków nie ma problemu z nauczeniem szczeniaka tego polecenia, ale zdarza się że nauczony aportowania spaniel odmawia podawania zwierzyny. Mówi się, że jest to związane z nieprzyjemnym dla psa zapachem i uczuciem piór ptaków lub sierści zwierzyny. Dlatego jeżeli chce się wychować psa myśliwskiego, należy ćwiczyć z nim na skrzydle ptaka lub na tuszce zwierzyny. Niektórzy myśliwi przygotowują koziołek do którego doczepione jest skrzydło ptaka.

Bardzo ważne jest nauczenie cockera prawidłowego podawania zwierzyny. Musi być on nauczony brać zastrzeloną zwierzynę całym pyskiem w poprzek tuszki, podawać zwierzynę tylko na komendę i tylko do rąk właściciela, a nie kładąc obok (jest to bardzo ważne, gdy pies przynosi postrzeloną zwierzynę).

Do przynoszenia dużej zwierzyny (a cocker może przynieść nawet zająca) należy rozwijać muskulaturę szyi i szczęk, można stosować do ćwiczeń woreczki z ryżem lub piaskiem, które daje się nosić cockerowi i których masę powoli się zwiększa.

Jak najwcześniej należy zacząć uczyć szczeniaka chodzić obok właściciela, przy czym cocker powinien tak poruszać się zarówno na smyczy jak i bez niej. Dlatego że smycz na polowaniu zawsze będzie przeszkadzać, zahaczać się.

Obowiązkowo pies powinien wykonywać polecenie „nie wolno”, „nie”, „fe”, żeby zapobiec niepożądanym zachowaniom.

Bardzo ważne jest nauczenie psa komendy „miejsce”. Niektórzy myśliwi uczą cockera pilnować rzeczy właściciela.

Istotne jest również wypracowanie u spaniela pracy górnym wiatrem. Jak tego dokonać? Trzeba nauczyć szczeniaka szukać czegoś smacznego, np. sera, który kładziemy niedaleko od szczeniaki i wydajemy polecenie „szukaj”, a potem chowamy przysmak nie tylko dalej ale i wyżej (na wysokość 1-1,5 m). Przy dochodzeniu zawsze chwalimy psa. Można również ćwiczyć polecenie „szukaj” na spacerach.

Dobrze żeby cocker wypełnił polecenia wydane nie tylko głosem, ale też gwizdkiem i gestem. Dlatego najpierw komendę podaje się głosem, a potem potwierdza się ją gwizdkiem lub gestem.

Do pierwszych prac w polu można przystąpić gdy szczenię ukończy 6-8 miesięcy, po skończeniu podstawowego szkolenia tresury i posłuszeństwa. Na pierwsze próby odpowiednia będzie nieduża łąka z niewysoką trawą. Najlepsza będzie łąka, na której nie ma ludzi, zwierząt domowych ani dzikich. Jednak my zapoznajemy już 8-10 tygodniowe szczenięta z zapachem zwierzyny.

W ten sposób już na samym początku można wyselekcjonować psy ze szczególnymi predyspozycjami myśliwskimi.

Pierwszy element, który należy wypracować z psem to okładanie pola zygzakiem.

Umiejętność ta jest u cockera wrodzona. Na polowaniu, przy szukaniu zwierzyny, cocker cały czas okłada pole prawidłowymi zygzakami. Co to jest prawidłowy zygzak? Cocker powinien szukać zwierzyny, równoległymi zygzakami odchodząc od myśliwego na około 30 metrów (jest to zasięg celnego strzału). Dystans między równoległymi odcinakami równa się mocy węchu cockera czyli 10-12 m. Zbyt mała odległość nie pozwoli w przyszłości przeszukać dużego terenu, a jeżeli odległość będzie zbyt duża, to istnieje możliwość utraty nie wywęszonej zwierzyny. Bardzo duże znaczenie dla prawidłowego szukania ma kierunek wiatru - cocker powinien szukać pod wiatr, pozwala to psu pewnie i aktywnie wykorzystywać swój węch.

Na początku najlepiej rozpocząć szukanie obok właściciela - nie puszczać cockera na duże odległości. W taki sposób łatwiej korygować błędy niedoświadczonego psa. Bardzo ważne jest, by cockera podczas szukania nie rozpraszały inne rzeczy, powinien od razu zrozumieć swoje przeznaczenie – pomagać właścicielom szukać zwierzyny.

Często młody cocker zaczyna wykazywać zainteresowanie motylami, drobnymi ptaszkami, szczególnie skowronkami, które bardzo smakowicie pachną. Jeżeli cocker rozprasza się takimi rzeczami, to natychmiast trzeba mu tego zakazać. Tak samo, od początku należy zabronić gonienia ptaków. Gonienie ptaków, to bardzo duża wada, za którą pies zostaje zdyskwalifikowany z prób i konkursów. W momencie spłoszenia ptaka, cocker powinien zostać na miejscu, obok właściciela, aż do momentu wydania komendy, w przeciwnym razie myśliwemu ciężko będzie oddać celny strzał w trosce o bezpieczeństwo psa.

W celu oswajania psa z okładaniem pola zygzakiem należy posadzić psa komendą „siad” i odejść od psa szybkim krokiem na ok. 15 metrów, wydać komendę „szukaj” i dalej iść. Szczeniak pobiegnie za właścicielem, kiedy go przegoni, ten powinien odwrócić się, odejść lekko w bok i ruszyć przed siebie równolegle do poprzedniego toru marszu szybkim krokiem lub biegiem, żeby cocker go dogonił i ponownie przegonił. Czynność powtarzamy kilka razy, pamiętając, że cocker za każdym razem powinien ruszać się zygzakiem przed właścicielem.

Kiedy pies nauczy się prawidłowego ruchu, trzeba nauczyć go utrzymywania prawidłowego dystansu. Naprawiać posunięcia psa należy gwizdkiem lub gestem ręki. Jeżeli cocker ma zbyt duży temperament lub jest bardzo nieposłuszny, lepiej trenować z nim na 20 m smyczy (otoku). Kiedy cocker odejdzie na całą długość otoka, trzeba zagwizdać i szarpnąć za otok, tak aby zaczął on ruch w przeciwną stronę, jednocześnie ręką wskazać należy kierunek szukania. Bardzo ważna jest kolejność – najpierw gwizdek, potem szarpnięcie otokiem, a na końcu wskazanie kierunku.

Na pierwszych zajęciach, bardzo ważne jest przyzwyczajenie psa do strzału. Cocker, który boi się strzału, będzie dyskwalifikowany na próbach i konkursach, a co ważniejsze nigdy nie stanie się dobrym pomocnikiem na polowaniu. Na pierwsze zajęcia należy zabrać pistolet startowy lub broń nabitą pustakami (na posiadanie takiej broni trzeba mieć pozwolenie). Strzał należy oddać gdy pies jest czymś zainteresowany lub mocno pobudzony. Pierwszy strzał należy oddać w pewnej odległości od cockera. Uwagę psa można odwrócić rzucając psu aport, a strzał oddać gdy cocker biegnie za aportem. Nie można jednak robić tego zbyt często, bo w przyszłości cocker będzie biegał na każdy usłyszany strzał. Gdy cocker nie będzie bać się ani reagować na strzał, trzeba nauczyć go siedzieć nieruchomo w czasie strzału. Cocker nauczony prawidłowego zachowania w momencie strzału, powinien usiąść lub położyć się, kiedy myśliwy unosi broń do strzału. Na początku trzeba dawać komendę „siad”, a w przyszłości pies będzie reagował tylko na ruch. Bardzo ważne jest również by cocker zostawał spokojnie po strzale, a za zdobyczą gonił dopiero po wydaniu komendy. Cocker powinien być nauczony tego, że dźwięk strzału i spadającej zwierzyny nie jest komendą „znaleźć i przynieść”. Dlatego na początku należy postarać się nie strzelać ptactwa nawet jeżeli wzbija się do lotu spod nóg myśliwego, żeby przyzwyczaić cockera do prawidłowego zachowywania się w czasie strzału i po nim.

Po nauczeniu psa okładania pola zygzakiem i przyzwyczajeniu go do strzału, można zacząć naukę w praktyce. O tym jak to robić, jak zacząć i jak nauczyć cockera pracować po śladzie, jak wyeliminować nieprawidłowe przyzwyczajenia, które często przekazywane są z pokolenia na pokolenie, jak skorygować nieprawidłowe zachowanie psa, można dowiedzieć się zapisując się na indywidualne zajęcia w naszej hodowli. Zajmujemy się układaniem wszystkich psów ras myśliwskich zarówno do prób polowych, konkursów myśliwskich jak i na polowania. Poniżej można zobaczyć tylko małą część psów ułożonych przez nas:

Galeria psów użytkowych przygotowanych w Hodowli

Na zdjęciach cocker-spanieli z naszej hodowli - Bleper’s Tatoo, Bleper’s Cha-Cha-Cha, Bleper’s F.B.I., szczenięta z miotu B i miotu S. Właścicielom dziękujemy za udostępnienie zdjęć.